به نام خداوند گسترده مهرِ مهربان
~ *حج * ~ .... قدم به قدم فرود می آیی و عظمت، قدم به قدم نزدیکتر می شود، به گفته ی یک «هماهنگ» هوشیارخوب احساسم: همیشه عادت کرده ایم، در فراز، در صعود، در حرکت به سوی بالایی بلندی، به عظمت برسیم، بویژه وقتی عظمت، خدایی است، وقتی سخن از ملکوت الهی است، و اینجا برعکس هرچه پایین تر می روی، هر چه از بلندی فروتر می آیی به خدا نزدیک تر می شوی! یعنی که در فروتنی و خشوع است که به شکوه و جلال می رسی؟ یعنی که از بندگی به بلندی یعنی که خدا را در آسمان ها، در ماورا مجوی، در همین خاک، در همین زمین پست، در عمق مادیت سنگ سخت می توانی او را بیابی، ببینی، باید راه را درست بیابی، باید درست دیدن بیاموزی ... و شاید نیز رمزی از سرنوشت آدمی، فرورفتن در خاک و سربرآوردن در برابر خدا ! کعبه نزدیک است، سکوت، اندیشه، عشق هر قدم شیفته تر، هر نفس هراسان تر، وزن حضور او لحظه به لحظه سنگین تر، جرأت نمی کنی که پلک بزنی، نفس در سینه ات بالا و اندکی به پیش متمایل، همه تن چشم و تو تنها نگاهی دوخته به پیش رویت، مقابلت، قبله !
چه قدر تحمل دیدار سنگین است، دیدار این همه عظمت دشوار است. نشانه های نازک احساست پرده های کم جرأت قلبت چگونه می توانند تاب آورند ! از پیچ و خم های دره سرازیر می شوی، از هر پیچی که می گذری، دلت فرو می ریزد که: اکنون کعبه !
دکتر علی شریعتی رَبَّنا تَقَبَّل مِنّا انَّکَ اَنتَ السَمیعُ العَلیم ( سوره بقره آیه 127)
بارالها فرصت دیداری دوباره دِه به امید تشرف همه مشتاقان به « مهبط وحی و مطاف پاکان و انبیاء و امامان»
برای دیدن عکسی که از خانه خدا - قبله گاه ایمان و عشق- گرفتم اینجا و اینجا کلیک کنید *~ * ~ * ~* ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~ * ~*
« التماس دعا »
